مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران 2538-3345822023919Polymer inclusion membranes for the extraction of rare earth elementsغشاهای درون پلیمری برای استخراج فلزات خاکی نادر517faزهرادانش فرگروه مهندسی شیمی و پلیمر، دانشکده فنی، دانشگاه یزد، یزد، ایران00000002955402662023627The demand for rare earth elements has increased significantly due to potential industrial applications such as catalysts, magnets, battery alloys, ceramics. However, the separation and recovery of rare earth metals are very difficult due to their similar chemical properties and ionic radius, so progress in the separation process of these elements will bring many global benefits. Among the improved methods, the membrane technique has received much attention as a stable method with easy operation in the separation of such metals, and several membranes have been designed for separation. This article provides a summary of the types of membranes in the separation of rare earth elements in terms of extraction performance, transfer efficiency, and membrane stability. Polymer inclusion membranes are a new generation of non-liquid membrane that is made by a simple method of casting a solution containing liquid phases (carrier, plasticizer /modifier) and base polymers. Polymer inclusion membranes due to the possibility of simultaneous extraction and back-extraction, high selectivity, excellent stability, reusability, simple applicability, relatively low cost, and low energy consumption, it provides a great advantage in both the separation and purification of metal ions. Therefore, in this study, an overview of the PIMs reported in the studies to date is presented and the performance, permeability and stability of the membrane are discussed according to the base polymer, carrier, plasticizer and modifiers used.تقاضا برای عناصر نادر خاکی به‌دلیل کاربردهای بالقوه صنعتی در کاتالیزورها، آهنرباها، آلیاژهای باتری، سرامیک به‌طور قابل‌توجهی افزایش یافته است. علاوه بر این، خواص شیمیایی و فیزیکی مشابه این عناصر باعث شده که جداسازی آن‌ها دشوار باشد و پیشرفت در فرایند جداسازی این عناصر مزایای جهانی زیادی به همراه خواهد داشت. در میان روش‌های بهبودیافته، روش غشا به‌عنوان روشی پایدار با عملکرد آسان در جداسازی مورد توجه زیادی قرار گرفته است و غشاهای متعددی برای جداسازی طراحی شده‌اند. غشاهای درون‌پلیمری نسل جدید غشای غیر مایع است که با روش ساده ریخته‌گری محلولی حاوی فازهای مایع (استخراج‌کننده، نرم‌کننده/ اصلاح‌کننده) و پلیمرهای پایه ساخته می‌شود. غشاهای درون‌پلیمری به‌دلیل امکان استخراج و دفع هم‌زمان، گزینش‌پذیری بالا، پایداری عالی، کاربرد ساده، هزینه نسبتاً کم و مصرف انرژی کم، مزایای زیادی دارند. بنابراین در این مطالعه مروری بر غشاهای درون‌پلیمری گزارش‌شده در مطالعات تا به امروز ارائه می‌شود و عملکرد، نفوذپذیری و پایداری غشا با توجه به پلیمر پایه، استخراج‌کننده، نرم‌کننده و اصلاح‌کننده‌های مورد استفاده بررسی می‌شود.http://irdpt.ir/en/Article/Download/44103

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران 2538-3345822023919Recycling of Waste Tiresبازیافت تایرهای فرسوده1931faزهراخوبي آرانيدانشگاه صنعتي سهند2023717Waste tires are the main source of waste rubbers. Their recycling raises environmental concerns due to the high volume of production as well as a very crosslinked and non-biodegradable structure. This leads to finding easy, low-cost, and energy-efficient methods for recycling waste tires. To now, many studies have been devoted to the improvement of conventional recycling methods and the introduction of new ones for the management of waste tires. Methods for recycling waste tires include retreading, incineration, pyrolysis, and grinding. The lifetime of a tire can be extended using the retreading process, in which the old tread is removed and a new one is inserted. The produced energy from the incineration of the waste tire can be used as a fuel source for steam, electrical energy, paper paste, paper, lime, and steel production. In the pyrolysis process, oil, gas, and char are produced through thermal decomposition. The main method of waste tire recycling is grinding for the incorporation of produced particles in the polymer matrices. The ambient and cryogenic grinding are the most conventional methods for grinding waste tires. The size reduction results in a higher specific area and better distribution of rubber particles in the matrix. The produced particles can be used as fillers in asphalt, concrete and glassy polymers.منبع اصلی لاستیک های ضايعاتي، تایرهای فرسوده است. بازیافت اين تایرها به‌دلیل حجم بالای تولید و ساختار بسیار شبکه ای و درنتيجه ماهيت زیست تخریب ناپذیر از نظر محیط‌زیست اهمیت زیادی دارد. این امر منجر به لزوم یافتن روش های آسان، ارزان و با مصرف بهینه انرژی برای بازیافت تایرهای فرسوده شده است. تاکنون، مطالعات زیادی به بهبود روش های بازیافت متداول و معرفی روش های جدید برای مدیریت تایرهای فرسوده اختصاص داده شده اند. روکش مجدد، سوزاندن، گرماکافت و آسیاب کردن، روش های بازیافت تایرهای فرسوده هستند. با فرایند روکش مجدد، مي توان عمر تایر استفاده شده را با حذف آج قبلي و اعمال آج جديد افزايش داد. در اثر سوزاندن تايرهاي فرسوده مي توان از انرژي بازيابي شده به‌عنوان منبع سوخت برای تولید بخار، انرژی الکتریکی و انرژی لازم در تهيه خمیر کاغذ، کاغذ، آهک و فولاد استفاده کرد. با تجزيه گرمايي تايرهاي فرسوده در فرایند گرماکافت، مي توان نفت، گاز و زغال به‌دست آورد. روش اصلی بازیافت تايرهای فرسوده، آسیاب کردن آن‌ها براي جاسازي ذرات در زمينه هاي پليمري است. خرد کردن محيطي و سرمايشي رايج ترين روش هاي آسياب کردن تايرهاي فرسوده است. کاهش اندازه ذرات منجر به سطح ويژه بزرگ‌تر و توزيع بهتر آن‌ها در زمينه‌هاي پليمري مي شود. از اين ذرات مي توان به‌عنوان پرکننده در آسفالت، بتون و پليمرهاي شکننده استفاده کرد.http://irdpt.ir/en/Article/Download/44105

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران 2538-3345822023919A Review of Hydrogels Containing Fibers in Drug Delivery Systemsمروری بر هیدروژل‌های حاوی الیاف در سامانه‌های دارورسانی3350faمحمدحسین کرمیدانشکده شیمی، دانشگاه صنعتی امیر کبیر (پلی تکنیک تهران)مجیدعبدوسدانشکده شیمی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر ، تهران، صندوق پستی: 4413- 15875محمدرضاکلاییدانشگاه آزاد - تهران جنوبامیدمرادی- دانشیار ، گروه مهندسی پلیمر، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، صندوق پستی202358Hydrogels are three-dimensional networks of hydrophilic polymers capable of absorbing and retaining significant amounts of fluids, which are also widely applied in wound healing, cartilage tissue engineering, bone tissue engineering, release of proteins, growth factors, and antibiotics. In the past decades, a lot of research has been done to accelerate wound healing. Hydrogel-based scaffolds have been a recurring solution in both cases, although their mechanical stability remains a challenge, some of which have already reached the market. To overcome this limitation, the reinforcement of hydrogels with fibers has been investigated. The structural similarity of hydrogel fiber composites to natural tissues has been a driving force for the optimization and exploration of these systems in biomedicine. Indeed, the combination of hydrogel formation techniques and fiber spinning methods has been very important in the development of scaffold systems with improved mechanical strength and medicinal properties. Hydrogel has the ability to absorb secretions and maintain moisture balance in the wound. In turn, the fibers follow the structure of the extracellular matrix (ECM). The combination of these two structures (fiber and hydrogel ) in a scaffold is expected to facilitate healing by creating a suitable environment by identifying and connecting cells with the moist and breathing space required for healthy tissue formation. Modifying the surface of fibers by physical and chemical methods improves the performance of hydrogel composites containing هیدروژل‌ها شبکه‌های سه‌بعدی از پلیمرهای آب‌دوست هستند که قادر به جذب و نگهداری مقادیر قابل‌توجهی از مایعات هستند. همچنین به‌طور گسترده در بهبود زخم، مهندسی بافت غضروف، مهندسی بافت استخوان، رهایش پروتئین‌ها، فاکتورهای رشد و آنتی‌بیوتیک‌ها استفاده می‌شود. در دهه‌های گذشته، تحقیقات زیادی برای تسریع بهبود زخم و رهایش دارو انجام شده است. داربست‌های مبتنی بر هیدروژل در هر دو مورد یک راه‌حل تکراری بوده‌اند. باوجوداین‌که پایداری مکانیکی آن‌ها همچنان چالش محسوب می‌شود، برخی از آن‌ها در حال حاضر به بازار رسیده‌اند. برای غلبه بر این محدودیت، تقویت هیدروژل‌ها با الیاف مورد بررسی قرار گرفته است. شباهت ساختاری کامپوزیت‌های هیدروژل حاوی الیاف به بافت‌های طبیعی نیروی محرکه‌ای برای بهینه‌سازی و كاربرد این سامانه‌ها در زیست‌پزشکی بوده است. ترکیب فنون تشکیل هیدروژل و روش‌های ریسندگی الیاف در توسعه سامانه‌های داربست با استحکام مکانیکی بهبودیافته و خواص دارویی بسیار مهم بوده است. هیدروژل توانایی جذب ترشحات و حفظ تعادل رطوبت در محل زخم را دارد و الیاف از ساختار ماتریس سلول خارجی پیروی می‌کند. انتظار می‌رود ترکیب این دو ساختار در داربست با ایجاد محیطی مناسب با شناسایی و اتصال سلولی با فضای مرطوب و تنفسی مورد نیاز برای تشکیل بافت سالم، بهبود را تسهیل کند. اصلاح سطح الیاف به روش فیزیکی و شیمیایی باعث بهبود عملکرد کامپوزیت‌های هیدروژلی حای الیاف می‌شود. http://irdpt.ir/en/Article/Download/44107

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران 2538-3345822023919Chemicals and Additives Used in the Rubber Industryمواد شیمیایی و افزودنی های مورد استفاده در صنعت لاستیک5162fa مهری ندیری نیریازمايشگاه تحقيقاتي00000003147691472023417The scope of application of elastomers is largely due to their ability to be combined with a large number of chemicals and additives such as softening aids, vulcanizing chemicals, aging protectors, fillers, softeners, sponging agents and so on. Basically, the nature of an elastomer determines the main properties of the product from which the elastomer is prepared, but these properties can be significantly changed by using the types of materials mentioned above and their different amounts in the product formula. On the other hand, chemicals and fillers affect the behavior of elastomeric mixtures during mixing and processing and make their vulcanization possible, also, they make it possible to change the properties of vulcanized mixtures on a large scale and use them in many applications. A mixologist often uses all the opportunities and facilities available to him in order to more easily achieve to the desired characteristics in a mixture. Achieving these characteristics requires a high level of knowledge about chemicals and additives used in the preparation of a compound. Considering the importance of chemicals in the rubber industry, in this article we tried to describe comprehensively the types of chemicals needed to make rubber, including rubbers, fillers, softeners, activators, antioxidants, curing agents and process aids.وسعت دامنه کاربرد الاستومرها تا حدود زیادی به سبب قابلیت ترکیب آن‌ها با تعداد بسیار زیادی از مواد شیمیایی و افزودنی‌هایی نظیر مواد کمک نرم‌کننده (Mastication Aids)، مواد شیمیایی ولکانش‌کننده، مواد شیمیایی محافظت‌کننده در برابر فرسودگی، پر‌کننده‌ها، نرم‌کننده‌ها، عامل های اسفنجی‌کننده و غیره است. اصولاً ماهیت الاستومر، تعیین‌کننده خواص اصلی محصولی است که از آن الاستومر تهیه می‌شود، اما این خواص را می‌توان به میزان قابل‌ملاحظه‌ای با استفاده از انواع مواد اشاره‌شده در فوق و مقادیر متفاوت آن‌ها در فرمول محصول تغییر داد. از سوی دیگر، مواد شیمیایی و پر‌کننده‌ها روی رفتار آمیزه‌های الاستومری حین اختلاط و فراورش اثر گذاشته و وولکانش آن‌ها را امکان‌پذیر می‌سازند، همچنین، این امکان را فراهم می‌سازند که خواص آمیزه‌های وولکانش‌شده را بتوان در مقیاس وسیعی تغییر داد و آن‌ها را در بسیاری از کاربردها استفاده کرد. آمیزه‌کار یا کارشناس آمیزه‌کاری غالباً از تمامی فرصت‌ها و امکاناتی که در دسترس اوست استفاده می‌کند تا راحت‌تر بتواند به ویژگی‌های موردنظر در آمیزه دست پیدا کند. رسیدن به این ویژگی‌ها، مستلزم داشتن دانش بالایی در رابطه با مواد شیمیایی و افزودنی‌های مورد استفاده در تهیه آمیزه است. با توجه به اهمیت مواد شیمیایی در صنعت لاستیک، در این مقاله در صدد برآمدیم که به توصیف جامعی از انواع مواد شیمیایی مورد نیاز برای ساخت لاستیک از جمله کائوچو‌ها، پر‌کننده‌ها، نرم‌کننده‌ها، فعال‌کننده‌ها، محافظت‌کننده‌ها، عوامل پختی و کمک فرایند‌ها بپردازیم.http://irdpt.ir/en/Article/Download/44109

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران 2538-3345822023919Different fabrication methods and ideal properties of scaffolds for tissue engineering applications.خواص و روش‌های ساخت داربست‌ برای استفاده در مهندسی بافت6375faمحمدرسولی دانشگاه رازی (دوره روزانه) سهیلا کاشانیاندانشگاه رازی2023718Tissue engineering is a science that uses the combination of scaffolds, cells and active biomolecules to make a tissue in order to restore or maintain the function and improve the damaged tissue or even an organ in the laboratory. Artificial skin and cartilage are among the engineered tissues that have been approved by the US Food and Drug Administration (FDA) for clinical use. Accuracy in the design and fabrication of scaffolds with ideal properties such as biocompatibility, biodegradability, mechanical and surface properties is very important for applications in tissue engineering. Furthermore, these techniques should be able to translate the fabricated scaffolds from potential to actual applications. Several fabrication technologies have been used to design ideal 3D scaffolds with controlled nano- and micro-structures to achieve the ultimate biological response. This review highlights the applications and ideal parameters (biological, mechanical and biodegradability) of scaffolds for various biomedical and tissue engineering applications. This review discusses in detail the various design methods developed and used to design scaffolds, namely solvent casting/particle leaching, freeze drying, thermally induced phase separation (TIPS), gas foaming. (GF), powder foam, sol-gel, electrospinning, stereolithography (SLA), fused deposition modeling (FDM), selective laser sintering (SLS), jet binder technique, inkjet printing, laser-assisted bioprinting, writing It reviews direct cell and metal-based additive manufacturing, focusing on their advantages, limitations, and applications in tissue engineering.مهندسی بافت علمی است که از ترکیب داربست، سلول و مولکول‌های زیستی فعال برای ساخت بافتی با هدف بازسازی یا حفظ عملکرد و بهبود بافت آسیب‌دیده یا حتی اندامی در آزمایشگاه استفاده می‌کند. پوست و غضروف مصنوعی ازجمله بافت‌های مهندسی‌شده‌ای هستند که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) آن‌ها را برای استفاده بالینی تأیید کرده است. دقت در طراحی و ساخت داربست با خواص ایده‌آل مانند زیست‌سازگاری، زیست‌تخریب‌پذیری، ویژگی‌های مکانیکی و سطحی برای کاربرد در مهندسی بافت بسیار مهم است. علاوه بر این، این روش‌ها باید بتوانند داربست‌های ساخته‌شده را از حالت بالقوه به کاربردهای بالفعل ترجمه کنند. فناوری‌های ساخت متعددی برای طراحی داربست‌های سه‌‌بعدی ایده‌آل با ساختارهای نانو و میکرو کنترل‌شده برای دستیابی به پاسخ زیستی نهایی استفاده شده‌اند. این بررسی برنامه‌های کاربردی و پارامترهای ایده‌آل (زیستی، مکانیکی و زیست‌تخریب‌پذیری) داربست‌ها را برای مهندسی‌های مختلف زیست‌پزشکی و بافت برجسته می‌کند. این بررسی به‌طور مفصل در مورد روش‌های مختلف طراحی توسعه‌یافته و استفاده‌شده برای طراحی ساخت داربست‌ها بحث می‌کند در این روش‌ها شامل ریخته‌گری با حلال/ حلال شویی (Leaching) ذرات، خشک کردن انجمادی، جداسازی فاز ناشی از حرارت (TIPS)، کف گازی (GF)، فوم پودری، سل-ژل، ریسندگی الکتریکی، سنگ نگاری فضايی (SLA)، مدل‌سازی رسوب ذوب‌شده (FDM)، تف‌جوشی لیزری انتخابی (SLS)، روش جت حامل، چاپ جوهرافشان، چاپ زیستی به کمک لیزر، نوشتن سلولی مستقیم و تولید افزودنی مبتنی بر فلز با تمرکز بر مزایا، محدودیت‌ها و کاربرد آن‌ها در مهندسی بافت مورد بررسی قرار می‌گيرد.http://irdpt.ir/en/Article/Download/44110

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران 2538-3345822023919Recent Advances in Membranes Used for Nanofiltration to Remove Heavy Metals from Wastewater: A Reviewمروری بر پیشرفت‌های اخیر غشاهای مورد استفاده برای نانوصافش (NF) در حذف فلزات سنگین از پساب7791fa فرزاد مهرجوتهران، دانشگاه علم و صنعت، مرکز پژوهش و فناوری علم و توسعه0000000344392221 محمدصابرباغخانی پورمركز پژوهش و فناوريامیرعلمتهران، دانشگاه علم و صنعت، مرکز پژوهش و فناوری علم و توسعه2023717The presence of heavy metal ions in polluted wastewater represents a serious threat to human health, making proper disposal extremely important. The utilization of nanofiltration (NF) membranes has emerged as one of the most effective methods of heavy metal ion removal from wastewater due to their efficient operation, adaptable design, and affordability. NF membranes created from advanced materials are becoming increasingly popular due to their ability to depollute wastewater in a variety of circumstances. Tailoring the NF membrane’s properties to efficiently remove heavy metal ions from wastewater, interfacial polymerization, and grafting techniques, along with the addition of nano-fillers, have proven to be the most effective modification methods. This paper presents a review of the modification processes and NF membrane performances for the removal of heavy metals from wastewater, as well as the application of these membranes for heavy metal ion wastewater treatment. Very high treatment efficiencies, such as 99.90%, have been achieved using membranes composed of polyvinyl amine (PVAM) and glutaraldehyde (GA) for Cr3+ removal from wastewater. However, nanofiltration membranes have certain drawbacks, such as fouling of the NF However, nanofiltration membranes have certain drawbacks, such as fouling of the NF membrane. Repeated cleaning of the membrane influences its lifetime. membrane. Repeated cleaning of the membrane influences its lifetime. وجود یون‌های فلزات سنگین در پساب های آلوده تهدیدی جدی برای سلامت انسان بوده و دفع صحیح آن ها از اهمیت بالایی برخوردار است. استفاده از غشاهای نانوصافش (Nanofiltration) به دلیل عملکرد کارآمد، طراحی سازگار و مقرون به صرفه بودن، به عنوان یکی از مؤثرترین روش‌های حذف یون فلزات سنگین از پساب مطرح شده است. غشاهای نانوصافش (NF) ایجادشده از مواد پیشرفته به دلیل توانایی آن ها در آلودگی پساب در شرایط مختلف به طور فزاینده ای محبوب شده اند. ثابت شده است که ویژگی‌های غشای نانوصافش (NF) برای حذف کارآمد یون‌های فلزات سنگین از پساب، روش‌های پلیمرشدن سطحی و پیوند، همراه با افزودن پرکننده‌های نانو، مؤثرترین روش‌های اصلاح هستند. این پژوهش مروری بر فرایندهای اصلاح و عملکرد غشای نانوصافش (NF) برای حذف فلزات سنگین از پساب و همچنین بررسی کاربرد این غشاها برای تصفیه پساب یون فلزات سنگین است. بازده تصفیه بسیار بالا، مانند 90/99 %، با استفاده از غشاهای متشکل از پلی وینیل‌آمین (Polyvinyl Amine) و گلوتارآلدئید (Glutaraldehyde) برای حذف کروم سه ظرفیتی از پساب به دست آمده است. با این حال، غشاهای نانوصافش (NF) دارای معایب خاصی از جمله رسوب غشا هستند که تمیز کردن مکرر غشا بر طول عمر آن تأثیر می گذارد.http://irdpt.ir/en/Article/Download/44112