﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>پژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران </JournalTitle><ISSN>2538-3345</ISSN><Volume>5</Volume><Issue>2</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>19</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle>-</ArticleTitle><VernacularTitle>مروری بر میکروحباب‌ها و کاربردهای آن در پزشکی</VernacularTitle><FirstPage>5</FirstPage><LastPage>19</LastPage><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName>مرتضی</FirstName><LastName>نصیری</LastName><Affiliation>پژوهشكده مواد پليمري</Affiliation><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>21</Day></History><Abstract>-</Abstract><OtherAbstract Language="FA">یکی از روش‌های جدیدی که در پزشکی به خصوص در دارورسانی مورد توجه قرار گرفته ترکیب فناوری فراصوت با میکروحباب ها (microbubbles) است که ویژگی های منحصربه  فردی دارد. میکروحباب‌ها ذرات کروی پاسخگو به امواج فراصوت هستند که از هسته‌ی گازی و از پوسته تشکیل شده‌اند که کاربردهای بسیاری در پزشکی، تصویربرداری، دارورسانی، تصفیه آب و غیره دارند. پوسته و هسته‌های مختلفی برای ساخت میکروحباب‌ها مورد استفاده قرار گرفته است که هر کدام دارای مزایا و معایبی هستند. در این مقاله پس از معرفی میکروحباب ها به بررسی پدیده های حاکم در برهم کنش میکروحباب ها با امواج فراصوت پرداخته می شود. مواد مختلفی که برای ساخت میکروحباب ها استفاده شده‏اند بررسی و در نهایت کاربردهای میکروحباب ها در پزشکی معرفی می شود.</OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">میکروحباب، 
نانوامولسیون، 
فراصوت، 
دارورسانی، 
تصویربرداری</Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://irdpt.ir/en/Article/Download/27680</ArchiveCopySource></ARTICLE><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>پژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران </JournalTitle><ISSN>2538-3345</ISSN><Volume>5</Volume><Issue>2</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>19</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle>-</ArticleTitle><VernacularTitle>مروري بر روش هاي اندازه گيري گرانروي کششي در سيالات پليمري</VernacularTitle><FirstPage>21</FirstPage><LastPage>33</LastPage><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName>زهرا</FirstName><LastName>خوبي آراني</LastName><Affiliation>گروه مهندسي پليمر</Affiliation><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>21</Day></History><Abstract>-</Abstract><OtherAbstract Language="FA">جريان کششي در بسياري از فرایندهاي شکل دهي پليمرها مانند دمش فيلم، ريسندگي الياف، قالب گيري دمشي و جريان هاي انقباضي نقش مهمي دارد. هم چنين، اين جريان در شناسايي ساختارهاي پليمري براي مثال شاخه اي شدن، از قابليت هاي منحصربه فردي در مقايسه با جريان برشي برخودار است. از اين رو، اطلاع از مشخصات موادي سيالات پليمري در جريان هاي کششي مي تواند هم در صنعت و هم در تحقيقات دانشگاهي ارزشمند باشد. در اين مطالعه، ابتدا مفاهيم مربوط به اين جريان مانند انواع جريان کششي، کرنش کششي و انواع رفتار سيالات پليمري در ميدان هاي کششي مرور مي شود. سپس، اصول روش هاي مختلف اندازه گيري گرانروي کششي يک بعدي براي سيالات پليمري مانند روش کشش همگن، رئومتر کششي ميزنر، رئومترهاي کشش مذاب با غلتک هاي چرخان، رئومتر کشش رشته و رئومتر کششي شکست موئينه معرفي و مزايا و معايب هر کدام بيان مي شوند.</OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">جريان کششي
گرانروي کششي
 روش هاي اندازه گيري</Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://irdpt.ir/en/Article/Download/27681</ArchiveCopySource></ARTICLE><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>پژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران </JournalTitle><ISSN>2538-3345</ISSN><Volume>5</Volume><Issue>2</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>19</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle>-</ArticleTitle><VernacularTitle>مواد با دسترسی محدود (RAMs): نوع، سازوکار و کاربرد</VernacularTitle><FirstPage>35</FirstPage><LastPage>46</LastPage><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName>نیلوفرسادات</FirstName><LastName>موسوی</LastName><Affiliation>گروه شيمي</Affiliation><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>21</Day></History><Abstract>-</Abstract><OtherAbstract Language="FA">با وجود پیشرفت  در ساخت دستگاه های مشخصه یابی، اندازه‌گیری غلظت‌های کم مواد در محیط های پیچیده به خصوص سیالات زیستی مانند خون، پلاسما، بزاق ، شیر و...،  کاری سخت وچالش برانگیز ‌است. در حین آماده سازی این نمونه ها، نه تنها لازم است ترکیبات مزاحم از محیط حذف شوند، بلکه باید مواد مورد نظر در حین این فرایند از دست نرفته و حتی امکان تغلیظ نیز وجود داشته باشد. از این رو در تحلیل مقادیر بسیار کم مواد، مراحل آماده‌سازی نمونه بیش ازپیش، اهمیت پیدا می کند. یکی از پرکاربردترین روش  های آماده سازی نمونه، استخراج فاز جامد (SPE) با جاذب های پلیمری است که در صورت ادغام با مرحله ی حذف پروتئین، که به طور معمول برای نمونه های زیستی باید اجرا شود، منجر به کاهش خطا و افزایش سرعت روش پیشنهادی می شود. از جاذب های مناسب در روش SPE می توان به پلیمرهای قالب مولکولی و مواد با دسترسی محدود (RAM) اشاره کرد. تاکنون، انواع مختلفی از RAMهای پلیمری، سیلیکایی یا RAMهای اصلاح‌شده با نانولوله های کربنی، تولید شده و به‌صورت تجاری درآمدند. استفاده از RAMها درعین سهولت در آماده‌سازی نمونه‌های پیچیده، بازده بالایی نیز دارد. حضور گروه‌های آبدوست و از طرفی منافذ کوچک سبب افزایش کارایی این دسته از مواد می‌شود.</OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">حذف پروتئین، 
مواد با دسترسی محدود بر پایه‌ی پلیمر، 
مواد با دسترسی محدود بر پایه‌ی سیلیکا، مواد با دسترسی محدود بر پایه‌ی نانولوله&amp;#172;های کربنی، 
مواد با دسترسی محدود بر پایه‌ی حلّال‌های فراذره‌ای.</Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://irdpt.ir/en/Article/Download/27682</ArchiveCopySource></ARTICLE><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>پژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران </JournalTitle><ISSN>2538-3345</ISSN><Volume>5</Volume><Issue>2</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>19</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle>-</ArticleTitle><VernacularTitle>هیدروژل های نانوکامپوزیتی حافظه شکلی اکريلاتی حساس به تحریک دمایی</VernacularTitle><FirstPage>47</FirstPage><LastPage>57</LastPage><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName>غزاله</FirstName><LastName>علمدارنژاد</LastName><Affiliation>گروه پليمر</Affiliation><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>21</Day></History><Abstract>-</Abstract><OtherAbstract Language="FA">ماهیت برنامه ریزی شونده در هیدروژل های حافظه شکلی، آن ها را از سایر هیدروژل های هوشمند مجزا می کند. این دسته از هیدروژل ها، با وجود دارا بودن خصوصیات خوب بیولوژیکی و کاربردهای برجسته به ویژه در صنایع پزشکی، از استحکام مکانیکی کافی برخوردار نیستند که از جمله نقایص مهم آن ها به شمار می رود. از این رو، در راستای پیشرفت های انجام شده و با استفاده از نانوفناوری، از هیدروژل های نانوکامپوزیتی به دلیل خصوصیات مکانیکی منحصر به فرد و همچنین روش تهیه آسان، به عنوان مهم ترین دسته از هیدروژل ها با خواص مکانیکی بهبود یافته یاد می شود. از سویی دیگر، در حضور نانوذرات هادی می توان تحریک غیرمستقیم دمایی ایجاد کرده، بازیابی شکل موقت به دائم را مشاهده نمود. درنتیجه با تلفیق سه زمینه هیدروژل، حافظه شکلی و نانوکامپوزیت می توان علاوه بر دستیابی به خصوصیت حافظه شکلی در برابر تحریک های دمایی مستقیم و غیرمستقیم، افزایش استحکام مکانیکی را نیز در این سامانه ها تامین نمود. اين مقاله با توجه به انواع متعدد هيدروژل‌ها و نانوکامپوزيت‌های حاصل از آن‌ها، پس از بيان کليات، به صورت ويژه بر هيدروژل‌های اکريلاتی متمرکز است.</OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">هیدروژل نانوکامپوزیتی
 اثر حافظه شکلی
تحریک دمایی مستقیم و غیر مستقیم، 
هیدروژل پلی اکریلاتی</Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://irdpt.ir/en/Article/Download/27683</ArchiveCopySource></ARTICLE><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>پژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران </JournalTitle><ISSN>2538-3345</ISSN><Volume>5</Volume><Issue>2</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>19</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle>-</ArticleTitle><VernacularTitle>مروری بر روش‌های پوشش‌دهی پلیمرهای زیست سازگار و جدید در فن حساس و سریع میکرواستخراج فیلم نازک</VernacularTitle><FirstPage>59</FirstPage><LastPage>70</LastPage><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName>میلاد</FirstName><LastName>غنی</LastName><Affiliation>گروه شیمی</Affiliation><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>21</Day></History><Abstract>-</Abstract><OtherAbstract Language="FA">میکرو استخراج فیلم نازک، روش استخراجی مناسبی است که کارآیی آن در روش‌های روزمره مثل نمونه‌گیری و آماده سازی نمونه‌ها اثبات شده است. در مقایسه با روش‌های استخراج سنتی، مهم ترین مزیت میکرواستخراج فیلم نازک، حساسیت زیاد (به دلیل فاز استخراج کننده نسبتاً بزرگ تر) آن است. علاوه بر این، روش میکرواستخراج فیلم نازک نسبت به روش سنتی میکرواستخراج فاز جامد، فازهای استخراجی بیشتر، روش‌های پوشش‌دهی بهتر و روش‌های به کارگیری متنوع‌تری را ارائه می‌دهد. هدف از این بررسی، ارائه خلاصه‌ای جامع و کامل از پیشرفت‌های معاصر شامل سنتز فازهای استخراجی جدید بر پایه پلیمرهای زیست سازگار، تحولات این فناوری، روش شناسایی و کاربردهای این روش است. در نهایت، درباره روند روبه رشد میکرواستخراج فیلم نازک در آینده نیز بحث خواهد شد. </OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">میکرو استخراج فیلم نازک،
 پلیمرهای زیست‌سازگار، 
دستگاه طیف‌سنج جرمی، 
فازهای استخراجی جدید</Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://irdpt.ir/en/Article/Download/27684</ArchiveCopySource></ARTICLE><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>پژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران </JournalTitle><ISSN>2538-3345</ISSN><Volume>5</Volume><Issue>2</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>19</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle>-</ArticleTitle><VernacularTitle>تحلیل و توزیع تنش در چرخ دنده‌های پلیمری</VernacularTitle><FirstPage>71</FirstPage><LastPage>77</LastPage><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName>رسول</FirstName><LastName>محسن زاده</LastName><Affiliation>گروه مكانيك</Affiliation><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>21</Day></History><Abstract>-</Abstract><OtherAbstract Language="FA">با به روی کار آمدن پلیمرها و افزایش کابرد آن در صنعت، چرخ دنده‌های پلیمری نیز به علت برخورداری از امتیازاتی همچون، خود‌روانکار بودن، هزینه تولید پایین و صدای کم، جایگاه خود را در صنعت تثبیت کرده‌اند. توجه به رفتار چرخ دنده‌های پلیمری در گشتاور‌های متفاوت، باعث افزایش عمر آن ها خواهد شد. چرخ دنده‌های پلیمری، به دلیل استحکام پایین نسبت به چرخ دنده‌های فلزی، مدهای واماندگی متفاوتی داشته و حساسیت زیادی به تنش و توزیع تنش دارند. بررسی هر چه دقیق‌تر تنش تماسی و نحوه توزیع تنش در حین درگیری جفت دنده، درک بهتری در طراحی هر چه بهتر چرخ دنده خواهد کرد. در این پژوهش، از مدل المان محدود برای تعیین تنش تماسی در ده موقعیت متفاوت از سر تا ته دنده چرخ دنده در حین درگیری جفت دنده استفاده شده است. برای کاهش زمان محاسبات، از یک جفت دنده محرک و متحرک استفاده شد. علاوه‌براین، برای افزایش دقت تحلیل المان محدود، از مش بندی ریز برای همگرایی نتایج استفاده شد. مش بهینه به تمام قسمت های مدل اعمال شد. نسبت درگیری و زاویه درگیری جفت دنده با مشخصات هندسی و جنس مشخص برای اعمال شرایط مرزی محاسبه شد. بیش ترین مقدار تنش (45.47 مگاپاسگال) در زیر خط گام، مشاهده شد. علاوه‌بر‌این، توزیع تنش به صورت مورب و در راستای خط فشار، مشاهده شد.</OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">چرخ دنده، 
تنش تماسی،   
المان محدود، 
توزیع تنش</Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://irdpt.ir/en/Article/Download/27685</ArchiveCopySource></ARTICLE><ARTICLE><Journal><PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName><JournalTitle>پژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران </JournalTitle><ISSN>2538-3345</ISSN><Volume>5</Volume><Issue>2</Issue><PubDate PubStatus="epublish"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>19</Day></PubDate></Journal><ArticleTitle>-</ArticleTitle><VernacularTitle>آموزش پلیمر در ژاپن</VernacularTitle><FirstPage>79</FirstPage><LastPage>84</LastPage><ELocationID EIdType="doi" /><Language>fa</Language><AuthorList><Author><FirstName>هوری</FirstName><LastName>میوه چی</LastName><Affiliation>كارشناس نشر</Affiliation><Identifier Source="ORCID" /></Author></AuthorList><History PubStatus="received"><Year>2020</Year><Month>9</Month><Day>21</Day></History><Abstract>-</Abstract><OtherAbstract Language="FA">آموزش در ژاپن شامل مقاطع زیر است: 6 سال مدرسه ابتدایی، 3 سال اول دبیرستان، 3 سال دوم دبیرستان، 4 سال دانشگاه که مقاطع اول و دوم اجباری است. آموزش پلیمر در ژاپن در مقطع ابتدایی با آزمایش عملی واکنش نشاسته-ید در کلاس علوم آغاز میشود. در سطع دبیرستان، مفهوم پلیمرها و تهیه پلیمر در کلاس شیمی به صورت مقدماتی تعلیم داده میشود. هرچندجزئیات آن به عنوان رشته انتخابی در مواد درسی موجود است ولی در آزمون های ورود به دانشگاه مطرح نمیشوند. معمولا از دانش آموزان انتظار نمیرود که روی مواد درسی که در آزمونهای ورودی مطرح نمیشوند وقت زیادی صرف کنند. علوم پلیمر به عنوان رشته مستقل، یا بخشی از شیمی آلی یا علم مواد در دانشگاه تدریس میشود. </OtherAbstract><ObjectList><Object Type="Keyword"><Param Name="Value">آموزش پلیمر
مهارت</Param></Object></ObjectList><ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://irdpt.ir/en/Article/Download/27686</ArchiveCopySource></ARTICLE></ArticleSet>