مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری پژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران 2538-3345 10 3 2025 12 21 A review of bioactive ceramic fillers in polymers مروری بر پرکننده‌های سرامیکی زیست فعال در پلیمرها 13 28 fa مهدی غفاری دانشگاه گلستان مریم شکراللهی دانشگاه گلستان سعید گیلک حکیم آبادی پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران 2025 9 5 <p style="text-align: justify;">Due to their ease of adaptability in terms of size, shape, composition, and high surface-to-volume ratio, nanoparticles (NPs) have been widely utilized in biomedical applications. In recent years, various types of nanoparticles have been specifically investigated to determine how they can be employed in osteogenesis, tissue engineering, drug delivery, bio-imaging agents, and diagnostic and therapeutic tools. The facile synthesis of these nanoparticles, along with enhanced stability, reduced toxicity, and the ability to conjugate with a wide range of biomolecules such as peptides, proteins, antibodies, and aptamers to improve biocompatibility and bio-targeting, highlights their importance as key components in the development of effective and innovative therapies. Among these, the use of bioceramics has brought fundamental changes to the biomedical field, particularly through their application in the fabrication of implants compatible with the human body. Many bioceramics have been employed as implant materials over the past three decades, and extensive efforts have been devoted to improving their biocompatibility and mechanical strength through combination with polymers. Consequently, special attention has been directed toward the production of polymer/ceramic composites. These hybrid biomaterials have been validated after rigorous in vitro and in vivo biological evaluations. This review provides a comprehensive overview of these materials, their modification and property enhancement strategies, clinical applications, and future research directions in this promising area of biomaterials science.</p> <p>با توجه به سهولت انطباق&zwnj; پذیری در اندازه، شکل، ترکیبات و نسبت سطح به حجم بالا، نانوذرات (NPs) به &zwnj;طور گسترده&zwnj;ای در کاربرد های پزشکی مورد استفاده قرار گرفته&zwnj; اند. در سال&zwnj; های اخیر، انواع مختلفی از نانو ذرات به &zwnj;طور خاص مورد بررسی قرار گرفته&zwnj; اند تا تایین شود چگونه می&zwnj;توان از آن&zwnj;ها در استخوان&zwnj;زایی، مهندسی بافت، رهایش دارو، عوامل زیستی تصویر برداری و ابزارهای &nbsp;تشخیصی و درمانی بهره&zwnj; برداری کرد. سهولت سنتز این نانو ذرات همراه با افزایش پایداری، کاهش سمیت و قابلیت اتصال به انواع مولکول &zwnj;های زیستی مانند پپتیدها، پروتئین&zwnj;ها، آنتی &zwnj;بادی&zwnj; ها و آپتامرها برای ارتقاء زیست&zwnj; سازگاری و زیست&zwnj; هدف &zwnj;گیری، نشان می &zwnj;دهد که این نانو ذرات از اجزای کلیدی در توسعه درمان&zwnj; های مؤثر و نوآورانه به شمار می &zwnj;روند .در این میان، استفاده از زیست&zwnj; سرامیک&zwnj; ها تغییرات اساسی در حوزه زیست &zwnj;پزشکی ایجاد کرده است، به &zwnj;ویژه از طریق به&zwnj; کار گیری آن&zwnj; ها در ساخت ایمپلنت&zwnj; های سازگار با بدن انسان. بسیاری از سرامیک&zwnj; های زیستی در سه دهه گذشته به &zwnj;عنوان مواد ایمپلنتی مورد استفاده قرار گرفته&zwnj; اند و در کنار آن، تلاش &zwnj;های گسترده &zwnj;ای برای بهبود خواص زیست&zwnj; سازگاری و مقاومت مکانیکی آن&zwnj; ها از طریق ترکیب با پلیمرها صورت گرفته است. در نتیجه، توجه ویژه&zwnj; ای به تولید کامپوزیت &zwnj;های پلیمر/سرامیک معطوف شده است .این مواد زیستی ترکیبی، پس از گذر از آزمون&zwnj; های زیستی دقیق در شرایط درون&zwnj; تنی و برون &zwnj;تنی، تأیید شده &zwnj;اند. این تحقیق مروری است جامع بر انواع این مواد، روش&zwnj;های اصلاح و بهبود ویژگی&zwnj; های آن&zwnj; ها، کاربرد های بالینی، و مسیرهای آینده پژوهش در این حوزه امید بخش از علم مواد زیستی.</p> http://irdpt.ir/en/Article/Download/51373