مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران 2538-334593202511Investigating the impact of microplastics on the aquaculture industryبررسی تأثیر میکروپلاستیک ها بر صنعت آبزی پروری1525faزینب سلحشوربخش تحقیقات نانوتکنولوژی، پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران فرزادمهرجوگروه علوم و مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، مرکز آموزش عالی کاشمر، کاشمر، ایرانhttps://orcid.org/0000000344392221احسان شکری بخش تحقیقات نانوتکنولوژی، پژوهشگاه بیوتکنولوژی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران20241027    Microplastic pollution in aquaculture environment and products has spread globally and entered aquaculture environment in different ways. Microplastics can accumulate in aquaculture products. They can be transferred between trophic levels from herbivores to carnivores. Also, there is a problem of their accumulation in many pools and places for breeding aquatic animals. This research aimed to investigate the impact of microplastics on aquaculture industry and the health of the environment and humans. The sources of microplastics in aquaculture can be microplastics imported from the external environment (including river, sea, land, atmosphere) and during the process of aquaculture (including aging and wear of plastic fishing equipment, feeding, and packaging of products Aquaculture) was divided. Among the river microplastic sources, we can mention industrial effluents, human activities, sewage treatment plants, agricultural activities, etc. Also, among industrial, textile wastewater was the main source of fibrous microplastics in rivers. Due to long-term immersion, erosion, wear and impact, nets, fishing lines, floating balls, and other plastic products used for cage and boat culture can produce microplastics and enter the aquaculture environment. These polymer pollutants have toxic effects on the microalgae in the water, which can affect the ecological balance of the aquaculture environment. Some studies have shown that microplastics with maximum diameter of 130-micrometers can penetrate blood vessels and lymph nodes of mammals and transported to different parts of body through blood and lymph circulation. Therefore, due to the impact of microplastics on aquaculture industry, human health, and environment, this issue requires serious attention.آلودگی میکروپلاستیک در محیط آبزیپروری و محصولات آبزیپروری  بهطور جهانی گسترش یافته و به روش&zwnj;های مختلف به محیط&zwnj;های آبزی&zwnj;پروری وارد میشود. میکروپلاستیک&zwnj;ها می&zwnj;توانند در محصولات آبزیپروری انباشته شوند. از اینرو، می&zwnj;توانند بین سطوح تغذیه&zwnj;ای از گیاهخواران به گوشتخواران منتقل شوند. همچنین مشکل تجمع آنها در بسیاری از استخرها و اماکن پروش آبزیان وجود دارد. هدف از این مقاله بررسی تأثیر میکروپلاستیکها بر صنعت آبزیپروری و سلامت محیطزیست و انسان بوده است. منابع میکروپلاستیک در آبزیپروری را میتوان به میکروپلاستیکهای وارد شده از محیط خارجی (شامل رودخانه، دریا، خشکی و جو) و طی فرآیند آبزیپروری (شامل کهنگی و سایش وسایل ماهیگیری پلاستیکی، تغذیه و بستهبندی محصولات آبزیپروری) تقسیمبندی کرد. از جمله منابع میکروپلاستیک رودخانه میتوان به پساب&zwnj;های صنعتی، فعالیت&zwnj;های انسانی، تصفیه&zwnj;خانه&zwnj;های فاضلاب، فعالیت&zwnj;های کشاورزی و غیره اشاره کرد. همچنین در میان فاضلاب&zwnj;های صنعتی، فاضلاب نساجی منبع اصلی میکروپلاستیک&zwnj;های فیبری در رودخانه&zwnj;ها بودند. به دلیل غوطهوری طولانیمدت، فرسایش، سایش و برخورد، تورها، طنابهای ماهیگیری، توپهای شناور و سایر محصولات پلاستیکی مورداستفاده برای کشت در قفس و کشت قایق می&zwnj;توانند میکروپلاستیک تولید کنند و به محیط آبزیپروری وارد شوند. این آلایندههای پلیمری، اثرات سمی بر روی ریزجلبکهای موجود در آب گذاشته که می&zwnj;تواند بر تعادل بومشناختی محیط آبزیپروری تأثیر بگذارد. برخی مطالعات نشان داده&zwnj;اند که میکروپلاستیک&zwnj;هایی با قطر حداکثر 130 میکرومتر می&zwnj;توانند به رگ&zwnj;های خونی و غدد لنفاوی پستانداران نفوذ و با گردش خون و لنف به قسمت&zwnj;های مختلف بدن منتقل شوند. پس با توجه به تاثیر میکروپلاستیکها بر صنعت آبزیپروری و سلامت انسان و محیطزیست، نیازمند توجه جدی به این موضوع میباشد.

http://irdpt.ir/en/Article/Download/48382

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریپژوهش و توسعه فناوری پلیمر ایران 2538-334593202511A review of the physical mixing method to prevent fouling in polymer membranesمروری بر روش اختلاط ‌فیزیکی برای جلوگیری از رسوب در غشاهای پلیمری 2736fa امیر خلقی دانشگاه صنعتی سهند- دانشکده پلیمر مرتضینصیریدانشگاه صنعتی سهند تبریز2024118 Membrane technology is an essential tool for purification and separation of liquid, solid and gas solutions, which is used in a wide range of industrial and medical applications. Despite being widely used in these fields, polymer-based membranes still face several challenges, including instability, low mechanical strength, and tendency to fouling. The last point has attracted the attention of many research groups around the world. A convenient method for preparing antifouling membranes is through physical mixing, which is a one-step method that involves mixing the base polymer and antifouling materials before casting and forming a film by a phase separation process. This review focuses on the recent development of anti-fouling membranes through this method and initially deals with different phase separation processes including non-solvent induced phase separation, vapor induced phase separation, temperature induced phase separation evaporation induced phase separation. In this study, the application of polymer anti-fouling materials such as nanocellulose, hydrophilic polymers, sulfonated polymers, amphiphilic block copolymers, etc., to achieve anti-fouling properties and improve the performance of the resulting membranes from the point of view of pure water flux, rejection percentage and flux recovery rate are investigated. The results of this study show that physical mixing with appropriate antifouling materials is an effective method to reduce the amount of fouling and improve the performance of membranes.   فناوری غشاء یک ابزار ضروری برای تصفیه و جداسازی محلول های مایع، جامد و گاز می باشد که در حوزه وسیعی از کاربردهای صنعتی و پزشکی استفاده می شود. با وجود استفاده گسترده در این زمینه ها، غشاهای مبتنی بر پلیمر همچنان با چالش&rlm;&rlm;های متعددی از جمله ناپایداری، مقاومت مکانیکی پایین و تمایل به رسوب مواجه هستند. نکته اخیر توجه گروه &rlm;های تحقیقاتی متعددی را در سراسر جهان به خود جلب کرده است. یک روش مناسب برای تهیه غشاهای ضد رسوب از طریق اختلاط &zwnj;فیزیکی است، که یک روش یک مرحله&zwnj;ای است که شامل مخلوط کردن پلیمر زمینه اصلی و مواد ضد رسوب قبل از ریخته&zwnj;گری و تشکیل فیلم توسط فرآیند جدایش فازی است. این بررسی بر توسعه اخیر غشاهای ضد رسوب از طریق این روش متمرکز است و در ابتدا به فرآیندهای جدایش فازی مختلف از جمله جدایش فازی  ناشی از غیرحلال، جدایش فازی ناشی از بخار، جدایش فازی ناشی از حرارت و جدایش فازی ناشی از تبخیر می&rlm;&rlm;پردازد. در این مطالعه، کاربرد مواد ضد رسوب پلیمری مانند نانوسلولز، پلیمرهای آبدوست، پلیمرهای سولفون دار، پلیمرهای بلوکی دومحیط دوست و غیره برای دستیابی به خواص ضد رسوب و بهبود عملکرد غشاهای حاصل از منظر شار آب خالص، درصد رد و نرخ بازیابی شار بررسی می&rlm;شود. نتایج این مطالعه نشان می&rlm;دهد که اختلاط فیزیکی با مواد ضد رسوب مناسب روشی موثر برای کاهش میزان رسوب و بهبود عملکرد غشاها می&rlm;باشد.

http://irdpt.ir/en/Article/Download/48518